دانستنیهای کفش

تاریخچه

نزديك به پنج هزار سال پيش، مصريها چيزهايي شبيه كفش ساخته بودند. البته بهتر است به آنها بگوييم پوشينه پا، نه كفش. از كفشهاي مصري هاي قديم مي شود طرز زندگي و طبقات اجتماعي در آن زمان را فهميد. تمدن ايران، يونان و رم پوشينه هاي ديگري درست كردند كه نشان دهنده طبقه اجتماعي فرد و ميزان قدرت او بود. نام بسياري از اين پوشينه ها هنوز هم استفاده مي شود، مثل سندليوم كه الان به آن صندل مي گويند. در قرن چهارم و پنجم ميلادي امپراتوري روم به بيزانس منتقل شد. كم كم تفكرات مسيحي روي كفشها تاثير گذاشت چون مسيحي ها اعتقاد داشتند كفش بايد كاملاً پوشاننده باشد به همين دليل كفشها در مغرب زمين ازحالت صندل به شكل روبسته درآمد. در قرن دهم و دوازدهم ميلادي، اروپايي ها در جريان جنگهاي صليبي از علم و دانش مسلمانان حتي براي كفشهايشان استفاده كردند . در قرن چهاردهم، با پيشرفت صنايع، آرام آرام پارچه و چرم دباغي شده نازك وارد كفش سازي شد. بسياري قرن چهاردهم را قرن آغاز مد مي نامند. اواخر قرن چهاردهم هم كفشهاي نوك تيز مد شد. مردم به هر زحمتي كه بود پنج تا انگشتشان را در پنجه هاي نوك تيز مي كردند تا ثابت كنند چقدر با شخصيت هستند. شروع اين مد از هلند بود؛ جايي كه عذاب شست پا و پا درد را براي مردم قرن چهارده ميلادي به ارمغان آورد. اواخر قرن پانزدهم ميلادي، وقتي كفش نوك تيز از مد افتاد، كفش نوك پهن مد شد؛ البته بيشتر در شمال اروپا ذهن ها هر روز محصولات تازه تر و عجيب تري بيرون مي داد. از نمونه هاي آن، كفشهاي ونيزي بود كه براي خانمها مد شد. اين كفشها، يك كفه تخت داشت كه زيرش كاملاً پر بود و ارتفاعش گاهي به شصت سانتي متر مي رسيد. از مشكل راه رفتن كه بگذريم، وزن اين جور كفشها احتمالاً خيلي زياد بوده است مثل اين كه راه رفتن در آن سالها با مشقت و بلاي بسيار همراه بوده است. در قرن هفدهم، اين پاشنه هاي وحشتناك از كفشها حذف شد و پاشنه هاي معقول تري به كفشهاي زنانه و مردانه اضافه شد. قرن هفدهم، دراروپا قرن آدمهاي پرافاده بود. جامعه خيلي طبقاتي شده بود و همه مي خواستند به هم فخر بفروشند و بهترين راهي كه به ذهن مردم رسيد، پوشيدن لباسهاي خاص بود. مردمي كه اهل پز دادن بودند. كفشهاي پاشنه بلندي مي پوشيدند كه روي آن را با حرير بافته بودند. هر چه پاشنه بلندتر بود، موقعيت آن فرد بالاتر مي رفت مثل اين كه در آن زمان كساني كه از بالا به همه چيزهاي اطراف نگاه مي كردند، احساس قدرت زيادي مي كردند. در قرن هجدهم هم اوضاع همان طوري ماند و فقط شكل پاشنه ها تغيير كرد. به جاي حرير هم از چرم رنگي استفاده كردند كه به نظرشان بسيار زيبا بود. اما درهمين قرن، اتفاق خيلي مهمي افتاد. سال 1792 مردم از دست پاشنه هاي بلند و كفشهاي حرير خسته شدند و بر ضد جامعه طبقاتي در فرانسه انقلاب كردند. انقلاب كبير فرانسه، نتايج خيلي مهمي داشت. بعد از آن، مردم كه ديگر به دنبال تساوي و برابري بودند پاشنه هاي بلند را حذف كردند و همه كفشها از نظر ارتفاع يك شكل شد. قرن نوزدهم، قرن همه گير شدن مد بود. بازار مد داغ بود راستي علتش چه بود؟ جوابش خيلي ساده است. چون با وجود چرخ خياطي و پارچه هاي مصنوعي، كفش خيلي ارزان شد و همه توانستند از كفشهاي خوب استفاده كنند. از نمونه هاي مد آن سالها، مد كفش پنجه مربعي است كه نزديك به پنجاه سال عمركرد. سال 1850 پوتين خيلي رواج پيدا كرد . گويا همه متوجه شدند كه براي كار و فعاليت بايد كفش هاي راحتي به پا داشته باشند . سال 1914، همزمان با آغاز جنگ جهاني اول، كفشهاي راحتي اختراع شد. مطمئناً آدمها نمي توانستند زير بمب و باروت، بچه هايشان را بغل كنند و با كفشهايي كه پاشنه هاي بلندي داشت اين طرف و آن طرف بروند. از سال 1910 هم كه تجارت جهاني شكل گرفت و كشتي ها و هواپيماها محموله ها را از اين سر دنيا به آن طرف مي بردند، فرهنگ كفش دنيا نيز درهم و برهم شد و كفشها شكل بين المللي به خود گرفتند. از آن به بعد كفش هم داخل صنعت هاي ديگر شد. هنوز هم در خيلي از كشورها مردم به دليل گرمي هوا، پابرهنه راه مي روند، مثل هندي ها، بنگال ها يا مردم اوگاندا. كفش تاثير زيادي از محيط اطرافش مي گيرد. براي مثال كفش مردم آلاسكا با عربها فرق دارد حتي بعد از ظهور اسلام چون مسلمانان عقيده دارند پيش از ورود به مسجد بايد كفشهايشان را دربياورند. كفشهايي اختراع شد كه ديواره پشت را نداشت. همين گيوه خودمان كفش بسيار محكمي است كه خيلي خنك است و پا از لاي درزهايش به راحتي نفس مي كشد مردم ژاپن هم با ساقه هاي برنج، براي خودشان كفش درست مي كنند تا بتوانند موقع كار در مزرعه برنج راحت باشند. كفشهاي قد بلند، كفشهاي قد كوتاه، كفشهاي ساق دار. اجزاء كفش رویه تخت بیرونی كف‌های داخلی قابل تعویض مغزی: باریکهٔ چرمی نوارمانند که میان زیره و رویهٔ کفش دوخته می‌شود. توکاری: کاغذ یا مقواهایی که برای کلفت نشان دادن زیره، میان کف و زیره کفش چسبانده می‌شود. پاشنه زیرپاشنه‌ها زیرپاشنه‌‌های گتر ساق‌پوش به نوعی پاشنهٔ کفش که با چرم و میشَن (چرم بز) و مانند آن ساخته بشود «نعلَکی» می‌گویند. مشخصات کفش مناسب چیست؟ تما شنیده‌اید پای انسان قلب دوم اوست. بسیاری از گذشتگان بر این باور بودند که نقاط خاصی از کف پا نمایانگر سلامت بخش‌هایی از بدن است و نیاز به مراقبت زیادی دارد تا در همه حال، انسان آرامش داشته‌باشد. برای انتخاب کفش باید راحتی و سلامت پا را حتما در نظر گرفت.

1)کفش مناسب کفشی است که هنگام پوشیدن طولانی‌مدت، پا را تحت فشار قرار ندهد.

2)هنگام انتخاب کفش‌ در نظر داشته‌باشید انگشتان پایتان دچار تغییر حالت نشوند و یا کناره‌های پایتان تحت فشار ناشی از کفش قرار نگیرند.

3) سعی کنید کفشی را که انتخاب می‌کنید تنها جنبه زیبایی نداشته‌باشد بلکه از هر لحاظ مانع آسیب دیدنپای شما در برابر گرما، سرما و ناهمواری‌های زمین باشد.

4)به موقعیت و شرایط خودتان هنگام خرید کفش دقت کنید.

5)در نظر گرفتن بیماری‌هایی مثل دیابت ممکن است انتخابتان را محدود کند ولی در نهایت با آگاهی بر بیماری و شرایط حاکم بر شما، یک انتخاب صحیح انجام خواهید داد.

6)در دوران بارداری کفش‌هایی به پا کنید که فشار زیادی بر پا و ناحیه پشت شما وارد نکند مثل کفش‌های راحت و تختی که جنس و بافت نرمی دارند. معمولا در این دوران، بین نیم تا یک نمره، تغییر سایز خواهید داشت که با توجه به این تغییر باید کفشی مناسب انتخاب کنید.

7)اگر از کمردردهای مکرر رنج می‌برید،‌حتما با توجه بیشتری کفش‌هایتان را انتخاب کنید و سعی کنید کفش‌های طبی به پا کنید زیرا این کمردردها گاهی از عواقب پوشیدن کفش‌های نامناسب و غیر استاندارد است.

8)اگراضافه وزن دارید، پوشیدن کفش‌های تخت و راحت به شما توصیه‌ می‌شود. راه رفتن با کفش‌های پاشنه بلند برای کسانی‌که اضافه وزن دارند باعث عدم تعادل می‌شود.

9) ‌قبل از خرید کفش حتما چندبار آن را امتحان کنید و مطمئن شوید به پایتان فشار نمی‌آورد.

10) ‌بهترین زمان برای خرید کفش پایان روز است. در طول روز پاهای شما دما، فشار و استرس زیادی را تحمل کرده و برای انتخابی آگاهانه و شناسایی سایز دقیق و مناسب، وقت مناسب‌تری است.

11) ‌هنگام خرید کفش‌هایی که قصد دارید با جوراب آنها را بپوشید، بهتر است جورابی مناسب به پا داشته باشید که بسیار نازک یا بسیار ضخیم نباشد.

12) خانم‌هایی که قدی متوسط یا کوتاه همراه با اندامی متوسط و چاق دارند، بهتر است از کفش‌های پاشنه‌داری استفاده کنند که پاشنه‌هایش ضخیم و بلند است. استفاده از این کفش‌ها، باعث زیباتر شدن حرکات و برقراری تعادل بیشتر هنگام راه‌رفتن می‌شود. البته استفاده از کفش‌های پاشنه‌دار سوزنی برای این خانم‌ها مناسب نیست.

13) ‌بهترین کفش‌ها برای پیاده‌روی، کفش‌هایی هستند که به خوبی پاها را دربر‌گیرند و هنگام پیاده‌روی کاملا به عنوان محافظی برای پا عمل کنند و همچنین انعطاف‌پذیر باشند و پا در آن خسته نشود. کفش‌های پیاده‌روی باید بسیار سبک باشند به نحوی که اصلا احساس نکنید کفشی به پا دارید.

14) ‌اگر به صورت حرفه‌ای و مداوم پیاده‌روی می‌کنید بهتر است کفش‌های ساقدار را انتخاب کنید که در پیاده‌روی‌های طولانی‌مدت به ساق پایتان آسیبی نرسد.

15) ‌اگر با کفش های پاشنه‌دار مشکل دارید بهترین راه حل این است که، آنها را به پا کنید و چندین مرتبه در مقابل آینه‌های بزرگ قدم بزنید، یادتان باشد اول حتما بر ‌روی فرش آنها را امتحان کنید و از زوایای مختلف حرکات و قدم زدن خودتان را در آینه ببینید. با انجام این کار، با تسلط و اطمینان خاطر بیشتری می‌توانید این کفش‌ها را بپوشید.‌

اطلاعاتی جالب در مورد کفش

كفش‌هاي چرمي مناسب ترين جنس كفش است، زيرا انتقال هوا بين پوست و خارج از كفش برقرار مي‌شود. اما كفش‌هايي كه جنس آنها صد درصد پلاستيك است باعث ايجاد عرق در پا شده و با جلوگيري ازجريان هوا زمينه بروز اختلالات و ناهنجاريهاي پوستي فراهم مي شود. دكتر فرزانه تركان متخصص طب فيزيكي و توان بخشي در گفت و گو با ايسنا، با بيان اين مطلب گفت: كفش راحت، كفشي است كه داراي ارتفاع مناسب بوده و پا در كفش احساس راحتي كند. معمولا نبايد كفی كفش سفت بوده و فشار را فقط به يك نقطه منتقل كند. وي درباره بهترين شكل و فرم كفش گفت: توزيع يكسان وزن بدن به جلو و عقب پا بهترين شكل كفش مي‌باشد البته كفش‌هاي پاشنه بلند باعث انتقال بيشتر وزن به جلوي پا ‌شده و توصيه مي‌شود كه به مدت طولاني درطول روز استفاده نشود. دكتر تركان با اشاره به استفاده از كفش‌هاي لژدار كه ارتفاع كفی كفش از قسمت پاشنه تا پنجه پا ادامه دارد و اختلاف آن يك تا دو سانت نيست، اظهار داشت: معمولا نوك باريك و پاشنه بلند كفش باعث انتقال وزن بدن به جلوي پا و تغيير شكل درانگشتان و بيرون زدگي استخوان پا به خارج مي شود. وي ادامه داد: تداوم در استفاده از اين كفش‌ها باعث جمع شدن استخوان پا شده و به طرف مخالف كشيده مي شود.اين ناهنجاريها معمولا دردهاي ناراحت كننده‌اي را درافراد ايجاد ‌مي كند كه تغيير شكل استخوان پا برگشت ناپذير است و در نتيجه فرد مجبور به پوشيدن كفش سفارشي مي‌شود. اين متخصص طب فيزيكي و توانبخشي با بيان اينكه بر خلاف تصور مردم به خصوص زنان كه صندل و دمپايي را راحت ترين كفش مي‌دانند، كفش مناسب كفشي است كه كاملا پا را در برگيرد، توصيه كرد كه خريد كفش حتي الامكان در ساعات بعد ازظهر كه پا به بزرگترين حجم خود رسيده انجام شود. زيرا تورم و افزايش حجم عضلات پا در بعدازظهر در بزرگ ترين حالت آن است. وي با بيان اينكه بيشترين دردها و ناراحتي‌هاي كمر و پا به خاطر كفش نامناسب است، تصريح كرد: در مجموع تنها درصد بسيار كمي از كفش‌ها استاندارد هستند و معمولا از نظر جنس، مدل، قرارگيري پاشنه ونحوه توزيع وزن مناسب نيستند اما متاسفانه بيشتر مردم از كفش‌هاي روتين استفاده مي‌كنند. تركان با اشاره به كفش‌هاي ورزشي و يا شبيه اسپرت كه راحت ترين كفش‌هاست، اعلام كرد: كفش‌هاي چرمي مناسب ترين جنس كفش است، زيرا انتقال هوا بين پوست و خارج از كفش برقرار مي‌شود. اما كفش‌هايي كه جنس آنها صد درصد پلاستيك است باعث ايجاد عرق در پا شده و با جلوگيري ازجريان هوا زمينه بروز اختلالات و ناهنجاريهاي پوستي فراهم مي شود. وي با بيان اينكه نبايد كفش را بدون جوراب پوشيد، گفت: جوراب‌ها بايد نخي باشد چون كه باعث تسريع در انتقال هوا مي‌شود. همچنين نبايد پا به مدت طولاني در كفش قرار گيرد حتي كفش‌هايي كه خيلي راحت هستند. دكتر فرزانه تركان درباره نرمش‌ و جابه جا كردن عضلات براي رفع خستگي پا اظهار داشت: اين حركات باعث جريان خون به نقاط مختلف پا مي‌شود كه مي‌توان مچ پا را به سمت بالا كشيد و نگه داشت. تكرار اين حركات باعث مي‌شود تا ورمي كه در قسمت‌هاي پا ايجاد شده كمتر شده و سيستم پمپاژ و انتقال خون به قسمت قلب جريان پيدا كند. وي در پايان توصيه كرد: مردم بيشتر از آن كه به زيبايي كفش توجه كنند بايد به راحتي كفش اهميت دهند. كفش هاى پلاستيكى باعث ناراحتى پوستى مى شود كفش هاى چرمى مناسب ترين جنس كفش است، زيرا انتقال هوا بين پوست و خارج از كفش برقرار مى شود. اما كفش هايى كه جنس آنها صد درصد پلاستيك است باعث ايجاد عرق در پا شده و با جلوگيرى ازجريان هوا زمينه بروز اختلالات و ناهنجاريهاى پوستى فراهم مى شود.يك متخصص طب فيزيكى و توان بخشى در گفت و گو با ايسنا، با بيان اين مطلب گفت: كفش راحت، كفشى است كه داراى ارتفاع مناسب بوده و پا در كفش احساس راحتى كند. معمولا نبايد كفه كفش سفت بوده و فشار را فقط به يك نقطه منتقل كند.وى درباره بهترين شكل و فرم كفش گفت: توزيع يكسان وزن بدن به جلو و عقب پا بهترين شكل كفش است البته كفش هاى پاشنه بلند باعث انتقال بيشتر وزن به جلوى پا شده و توصيه مى شود كه به مدت طولانى درطول روز استفاده نشود. وى با اشاره به استفاده از كفش هاى لژدار كه ارتفاع كفه كفش از قسمت پاشنه تا پنجه پا ادامه دارد و اختلاف آن يك تا دو سانت نيست، اظهار داشت: معمولا نوك باريك و پاشنه بلند كفش باعث انتقال وزن بدن به جلوى پا و تغيير شكل درانگشتان و بيرون زدگى استخوان پا به خارج مى شود.وى ادامه داد: تداوم در استفاده از اين كفش ها باعث جمع شدن استخوان پا شده و به طرف مخالف كشيده مى شود.اين ناهنجاريها معمولا دردهاى ناراحت كننده اى را درافراد ايجاد مى كند كه تغيير شكل استخوان پا برگشت ناپذير است و در نتيجه فرد مجبور به پوشيدن كفش سفارشى مى شود. اين متخصص طب فيزيكى و توانبخشى با بيان اينكه بر خلاف تصور مردم به خصوص زنان كه صندل و دمپايى را راحت ترين كفش مى دانند، كفش مناسب كفشى است كه كاملا پا را در برگيرد، توصيه كرد كه خريد كفش حتى الامكان در ساعات بعد از ظهر كه پا به بزرگترين حجم خود رسيده انجام شود. زيرا تورم و افزايش حجم عضلات پا در بعدازظهر در بزرگ ترين حالت آن است. وى با بيان اينكه بيشترين دردها و ناراحتى هاى كمر و پا به خاطر كفش نامناسب است، تصريح كرد: در مجموع تنها درصد بسيار كمى از كفش ها استاندارد هستند و معمولا از نظر جنس، مدل، قرارگيرى پاشنه ونحوه توزيع وزن مناسب نيستند اما متاسفانه بيشتر مردم از كفش هاى روتين استفاده مى كنند. وى با اشاره به كفش هاى ورزشى و يا شبيه اسپرت كه راحت ترين كفش هاست، اعلام كرد: كفش هاى چرمى مناسب ترين جنس كفش است، زيرا انتقال هوا بين پوست و خارج از كفش برقرار مى شود. اما كفش هايى كه جنس آنها صد درصد پلاستيك است باعث ايجاد عرق در پا شده و با جلوگيرى ازجريان هوا زمينه بروز اختلالات و ناهنجاريهاى پوستى فراهم مى شود.وى با بيان اينكه نبايد كفش را بدون جوراب پوشيد، گفت: جوراب ها بايد نخى باشد چون كه باعث تسريع در انتقال هوا مى شود. همچنين نبايد پا به مدت طولانى در كفش قرار گيرد حتى كفش هايى كه خيلى راحت هستند.وى درباره نرمش و جابه جا كردن عضلات براى رفع خستگى پا اظهار داشت: اين حركات باعث جريان خون به نقاط مختلف پا مى شود كه مى توان مچ پا را به سمت بالا كشيد و نگه داشت. تكرار اين حركات باعث مى شود تا ورمى كه در قسمت هاى پا ايجاد شده كمتر شده و سيستم پمپاژ و انتقال خون به سمت قلب جريان پيدا كند. وى در پايان توصيه كرد: مردم بيشتر از آن كه به زيبايى كفش توجه كنند بايد به راحتى كفش اهميت دهند.

كفش‌های پاشنه‌دار

یكی دیگر از سوالات بسیار مهم در انتخاب كفش، پاشنه‌دار بودن آن است كه البته در خانم‌ها مصداق بیشتری می ‌یابد. كفش‌های پاشنه تخت، چون حالت ضربه‌ گیری در پاشنه ندارند، هنگام راه رفتن باعث درد پاشنه می‌ شوند. پس پاشنه باید وجود داشته باشد، اما كفش‌های پاشنه بلند هم، به طریق دیگری سبب آزار و درد پا می ‌شوند. زنان ده برابر بیشتر از مردان از درد پاها‌یشان شكایت دارند و دلیل آن پوشیدن كفش‌های پاشنه بلند است كه پنجه آن تیز بوده و به انگشتان پا فشار می ‌آورند. پوشیدن كفش‌های پاشنه بلند و غیراستاندارد دارای عوارضی است: عوارضی مانند انحراف انگشت شست پا، میخچه، تاول و خمیدگی انگشتان، دردهای مزمن كمر ، دردهای مفاصل ، زانو ،پاشنه پا و خستگی‌های زودرس، پیامد مستقیم استفاده از چنین كفش‌هایی است. با شروع تابستان و گرم‌تر شدن هوا، انواع دیگری از كفش‌ها موسوم به كفش‌های تابستانی یا صندل وارد بازار می‌ شوند. این كفش‌ها نسبتاً باز بوده و امكان تبادل هوا میان بیرون و درون كفش را فراهم می ‌آورند و باعث می ‌شوند كه گرما در كفش ایجاد نشود، اما همین كفش‌ها هم استانداردهای خاص خودشان را دارند. نكته مهم این است كه پا در هنگام حركت باید در یك حالت ثابتی بماند. در كفش‌هایی كه پشت باز هستند، هنگام حركت، یك انرژی صرف بیرون نیفتادن آنها از پا می ‌شود و این‌ كفش‌ها باعث خستگی بی ‌مورد می ‌شوند. بعضی از صندل‌های ظریف زنانه یك بند نازك در قسمت عقب دارند. بندهای نازك به علت قطر كم، فشار بیشتری روی یك نقطه از پا متمركز می‌ كنند و باعث آزار آن می‌ شوند. پوشیدن این كفش‌ها در درازمدت، باعث التهاب تاندون آشیل پا می‌ گردد كه بسیار دردناك و آزاردهنده است، ولی به افرادی كه مایل به پوشیدن صندل هستند توصیه می کنیم، اگر قصد پیاده ‌روی‌های طولانی‌ تر از 20 دقیقه را دارید، به هیچ ‌وجه صندل نپوشید و از كفش‌های استاندارد دیگر استفاده كنید. بیشتر مردم در انتخاب كفش به زیبایی و رنگ و طرح آن دقت می ‌كنند نه به فاكتورهای استاندارد آن و این باعث آزارهای درازمدت در آنها می ‌شود. امیدواریم فرهنگ پوشیدن كفش و اطلاع‌ رسانی در این زمینه آن قدر زیاد شود تا به ‌جایی برسیم كه در واقع كفش‌های استاندارد را دوست داشته باشیم و بخریم.

راهنمای خرید کفش

با رعايت چند نكته كليدي هنگام انتخاب كفش سلامتي پاهاي خود را تضمين كنيد:

1-كفشي بخريد كه با فرم طبيعي پاهاي شما مطابقت داشته باشد.

2-پاها بطور طبيعي در ساعات انتهايي روز اندكي ورم ميكنند به همين خاطر بهترين زمان براي اندازه كردن كفش عصر و پس از غروب آفتاب است.

3- سايز درج شده بروي كفش را ملاك قرار ندهيد چراكه قابل اطمينان نيستند.

4-خريد كفش تنگ به اميد اينكه پس از مدتي جا باز خواهد كرد يك اشتباه محض است. هيچگاه يك كفش تنگ را خريداري نكنيد.

5- كف كفش ميبايست محكم و قابل انعطاف باشد و سطح آجداري نيز داشته باشد. خود كفش نيز بايد سبك باشد.

6- از به پا كردن كفشهاي پاشنه بلند به مدت طولاني خودداري كنيد. كفشهاي پاشنه بلند لغزيدن و بزمين خوردن، درد كمر و پا و تغيير در فرم پا را بدنبال دارند. سعي كنيد پاشنه كفشتان از 4 سانتي متر بلند تر نباشد. همچنين پاشنه هاي عريض تر نسبت به پاشنه هاي نوك تيز و باريك مناسبتر ميباشند.

7-هنگام امتحان كفش توجه داشته باشيد كه پاشنه پاهاي شما نبايد درون كفش بلغزد.

8- سايز پاهاي شما با افزايش سن، تغيير وزن و يا در دوران بارداري تغيير ميكند. بنابراين هنگام خريد كفش نو به سايز پاهاي پيشين خود اتكا نكنيد.

9-در اغلب افراد سايز يكي از پاهايشان با پاي ديگر متفاوت ميباشد. بنابراين در انتخاب كفش پاي بزرگتر را ملاك انتخاب قرار دهيد.

10-كفش اندازه كفشي است كه هنگامي كه شما ايستاده ايد ميان نوك بزرگترين انگشت پا (معمولا شست پا) و انتهاي كفش حداقل يك سانتي متر فاصله وجود داشته باشد و شما قادر باشيد انگشتان پاي خود را آزادانه تكان دهيد. همچنين به قوس كف پا نيز توجه كنيد كه مطابق شكل بايد متناسب با قوس كفش باشد.

11-براي امتحان كردن كفش حتما بندهاي كفش را بطور كامل ببنديد و سپس بايستيد و چند قدم راه برويد تا كاملا از اندازه بدن كفش اطمينان حاصل كنيد.

12-از خريد كفشهاي پنجه باريك تا حد امكان خودداري كنيد چراكه اينگونه كفشها انگشتان پا را تحت فشار قرار داده و بد فرم ميكند.

13- كفشهاي تخت، لژ دار و يا پاشنه كوتاه هم راحت ترند و هم ايمن تر.

14- در هنگام انتخاب كفش به نوع جورابي كه عادت به پوشيدن داريد نيز توجه كنيد. و هنگام خريد نيز همان جوراب را به پا داشته باشيد.

15- عوارض پوشيدن كفشهاي تنگ شامل: پينه پا، ميخچه، دردهاي مفاصل، درد زانوها و پاشنه پا و خستگي زود رس ميباشد.

16-به پا كردن كفشهاي گشاد نيز سبب ميگردد تا پاها تاول بزنند و فرد از تعادل كافي هنگام راه رفتن برخوردار نباشد.

17- از فروشگاههايي خريد كنيد كه تنوع كفش در آنها بالاست تا محدوديت انتخاب نداشته باشيد.

18-تحت تاثير صحبتهاي فروشنده قرار نگيريد آنها شما را ترغيب ميكنند تا هر كفش تنگ و نامناسبي را خريداري كنيد. اما شما با صبر و حوصله كفش راحت و اندازه پاهاي خود را انتخاب كنيد.

19-چرم بهترين رويه كفش محسوب ميگردد چراكه مانند پوست تنفس كرده و تهويه دارد.

20-كفشي بخريد كه بتوانيد سايز آن را اندكي تغيير دهيد يعني كفشهاي بند دار و يا سگك دار.

21- آستر و پوشش درون كفش ميبايست نرم، فاقد درز و هر گونه برآمدگي باشد.

22- شما قادر ميباشيد طبق فرمول زير سايز كفش خود را بدست آوريد. ابتدا ميبايست طول پاي خود را اندازه گيري كنيد (از نوك بلندترين انگشت پا (معمولا شست پا) تا پشت پاشنه پا): سايز كفش=‌]طول پا(سانتي متر)+2 سانتي متر‍[ * 1.5 ايـن فـرمـول سـايـز كـفـش اروپايي را مشخص مي كند كه با سايز كـفشـهاي كشورمان هماهنگي دارد.

نکاتی در مورد نگهداری کفش

نگهداری

کفشهای نو را که برای اولین بار می خواهید استفاده کنید فقط به مدت ده دقیقه در روز ( و به مدت پنج روز ) بپوشید تا حالت اصلی و زیبایی اولیه کفش برای مدت زیادی حفظ شود. این یکی از مهمترین عوامل حفظ زیبایی ظاهر کفش و نیز بالارفتن مدت زمان عمر کفش میباشد که متاسفانه در کشورهای جهان سوم بدلیل پایین بودن سطح درآمد جامعه چنین کارهایی عملا غیرممکن می باشد. چون افراد توانایی خرید دو یاچند جفت کفش را در یک زمان ندارند . توضیح : مورد فوق یک مورد پزشکی نیز می باشد و افراد مبتلا به دیابت حتما باید این مورد را رعایت کنند و اجازه ندهند تا خشکی و یا باصطلاح تازگی اولیه کفش به پای آنها صدمه بزند . از قالبهای مخصوص برای کفش (فنری یا معمولی ) نیز می توانید برای حفظ حالت اولیه کفش استفاده کنید واکس زدن باعث می شود تا کفش شما همیشه نرم و انعطاف پذیر باشد پس , به طور مرتب کفشهایتان را واکس زده و تمیز نگهدارید در ضمن: " کفش تمیز و مرتب نشانه شخصیت و انظباط شماست" چند نکته دیگر کفشی را که تازه خریداری کرده اید به مدت ده دقیقه در روی فرش بپوشید و قدم بزنید و کاملا مطمئن شوید که کفش از لحاظ اندازه و قالب متناسب با پای شما است در غیر اینصورت به فروشگاه مورد نظر مراجعه کنید و کفش خود را تعویض کنید. حتما لزومی ندارد که شما همیشه شماره مثلا 40 بپوشید , ممکن است با مرور زمان و تحت مواردی مثل افزایش سن , افزایش وزن , کاهش وزن و ... شماره پای شما کمی بزرگتر و یا کوچتر شده یاشد , , دقت کنید !!!. از پوشیدن کفشهای تنگ جدا خودداری فرمایید زیرا زمانی که " پا " تحت فشار بوده و ناراحت باشد سیستم عصبی مختل شده و قدرت تفکر و تصمیم گیری در حد بسیار پایینی کاهش می یابد. در بسیاری از موارد پاهای چپ و راست به اندازه دو یا سه میلیمتر از همدیگر اختلاف دارند پس در هنگام خرید , انتخاب خود رابر اساس اندازه پای بزرگتر انجام دهید.

واکس

واکْس به صورت عمومی به ماده‌ای گفته می‌شود که بر روی جسمی مالیده شود به طور مثال واکس کفش ماده‌ای است که روی کفش برای ایجاد لایه‌ای شفاف و محافظت از نخ‌های آن مالیده می‌شود. انواع مختلفی از واکس برای مصارف مختلف وجود دارد: واکس چرم برای براق کردن سطوح چرمی، واکس بدنه خودرو برای براق کردن بدنه خودرو، واکس مو برای حالت دادن و براق کردن موی سر و غیره... معمولاً واکس ماده‌ای کرم مانند است که برای براق کردن سطح مواد مختلف استفاده می‌شود. امروزه جهت ایجاد رفاه دستگاه‌هایی جهت واکس کفش ایجاد شده‌است که به آن دستگاه براق کننده کفش می‌گویند که به وسیله یک یا دو برس که به صورت افق قرار دارند رویه و کناره‌های کفش را تمیز می‌نماید. برای تهیه واکس کفش ابتدا باید حلال مناسب انتخاب شود. سابقاً از حلال نیتروبنزن برای این منظور استفاده می شد اما به علت تأثیر نامطلوبی که بر روی چرم به جا می گذارد استعمال آن بعدها متروک گردید. امروزه از روغن تربانتین به عنوان حلال استفاده می شود، اما در بعضی موارد به علت گرانی این روغن به جای آن پارافین مایع یا نفت به کار می برند که البته از مرغوبیت واکس خواهد کاست. در انتخاب ماده حلال باید شرایط زیر رعایت شود:

1- درجه جوش آن باید نزدیک به درجه جوش تربانتین باشد.

2- قابلیت تبخیر آن چنانچه زیاد باشد با چند بار باز و بسته شدن سرپوش قوطی واکس، محتوای آن خشک و غیر قابل استفاده می شود و چنانچه قابلیت تبخیر آن کم باشد به هنگام واکس زدن موجب تأخیر عمل شده و از براق شدن چرم جلوگیری می کند. بنابراین قابلیت تبخیر این ماده باید متناسب با زمان لازم باشد به طوری که عیبهای فوق ظاهر نشود.

3- قابلیت حل آن برای سایر مواد لازم در ساخت واکس و حفظ این مواد در درجات حرارت مختلف

4- علاوه بر مواد فوق باید روغن مناسبی در واکسها به کار رود که جایگزین چربی طبیعی چرم باشد و در حفظ آن عمل نماید. برای این منظور معمولاً از استآرین، اولئین، لانولین و پاره ای روغنهای نباتی به مقدار مناسب استفاده می کنند.