اعتقاد به ارواح پدیده ای بسیار قدیمی وجهانگیر است.نویسنده رومی((پلینی پسر)) که در سال 113 میلادی فوت کرد،در نوشته های خود از شبح روح مانندی خبر می دهد، که در غل و زنجیر در خانه این سو و آن سو می رود و سپس در زمین ناپدید می شود.بعدها هنگامی در این مکان زمین کندند،اسکلتی را که زنجیرهای زیادی به دور آن پیچیده شده بود در آنجا یا فتدند.در عربستان روح کشته شدگان عفریت می نامند.این ارواح برای گرفتن انتقام از قاتلان خود، باز می گردند.بر عکس((جن ها)) موجوداتی نیرومندند،که تحت شرایطی دستور های آدمیان را اطاعت می کنند(برای اطلاعات بیشتر از جن ها به بخش جن ها مراجعه کنید)روح چراغ جادو در قصه های هزار یک شب یک جن بود.
کشور چین مردم میان شن،یعنی ارواح خوب و شایسته احترام پیشینیان خویش،و ((کُوی))،ارواح شیطانی که بدبختی می آورند،فرق می گذارند.اعتقاد به ارواح بستگی تنگاتنگی با این عقیده دارد که انسان پس از مرگش به شکل دیگری به زندگی ادامه می دهد_اگرچه زندگی او فیزیکی نیست،ولی به هرحال روح او به زندگی ادامه می دهد:اندیشه اش و احساسش،آرزوها و امیدهایش.این باور بسیار بسیار قدیمی است و در ادیان بسیاری می توان آن را یافت.درآیین مسیحیت نیز چنین آموخته می شود که ارواح پس از مرگ به بهشت یا به جهنم می روند.بنابراین،این اندیشه چندان هم دور از ذهن واقع نمی شود که ارواحمردگان پس از جدا شدن از بدن،مستقیم به هدف خود نمی رسند،بلکه برای زمان معینی در یک قلمرو بینابین،((برزخ)) یا جهان دیگر به سر می برند،می گویند تحت هر شرایط ویژه ای،از جمله بخصوص اگر آنها با زور و جبر به دامن مرگ افتاده باشند،با جهان زندگان در ارتباط باقی می مانند.
چنین است که می گویند تمام خدمه کشتی هایی که به خاطر جنایتکاری و اعمال بدشان یا لعن و نفرین به نا آرامی ابدی مجازات شده اند،بر کشتی های ارواح از میان دریاها بادبان می کشند.معروفترین داستان در اینباره افسانه ارواح((هلندیهای سریع))است،که می گویند به مجازات اعمال و نفرینهای کفر آمیز از سال 1641در اقیانوس اطلس جنوبی در نزدیکی دماغه ی امیدنیک این سو و آن سو سرگردان است.وای به حال آن کشتی که در طوفان با این کشتی برخورد کند.
|
